Izerska magistrala turystyki pieszej

Projekt Izerska magistrala turystyki pieszej

Najsłynniejszym i najdalej wyznaczonym szlakiem wiodącym po grzbietach gór w Czechach jest od ponad stu lat tak zwany Blauer Kammweg, czyli Modrá hřebenovka. W czasach swej największej popularności ciągnął się on od Blankenstein nad Salą w Niemczech przez całe Rudawy, Czesko-Saksońską Szwajcarię, Góry Łużyckie, Ještěd, Góry Izerskie, Karkonosze, Broumovsko, Góry Orlickie i Śnieżnik aż na Praděd. W wielu miejscach droga przekraczała granicę z jednej strony na drugą, jednak praktycznie przez cały czas szła po głównym granicznym grzbiecie górskim.

Co ciekawe, jej pierwsze odcinki wyznaczono w północnych Czechach: 13 kwietnia 1902 r. w Varnsdorfie spotkały się ówczesne towarzystwa górskie z obszaru Łużyc i zadecydowały o utworzeniu trasy z Ještědu na Růžovský vrch; 6 września 1903 r. w Kořenowie towarzystwa izerskie i karkonoskie uzgodniły przedłużenie trasy od mostu w Karlsthal aż do Śnieżki. W roku 1904 w Chomutowie do inicjatywy przyłączyły się także towarzystwa z Rudaw i wreszcie w roku 1913 szlak został przedłużony do Blankenstein nad Salą, na terenie Niemiec. W okresie międzywojennym (czasy tzw. I republiki) szlak był stopniowo nanoszony na mapy aż do Praděda, osiągając w ten sposób niewiarygodną długość prawie 800 km. Poczynając od 1903 r., większość trasy była stopniowo znakowana cynkowymi tablicami z wybitym na nich czterozębym grzebieniem, pomalowanym na niebiesko. Ciekawostką jest, że początkowo szlak w rejonie łużycko-izerskim nie był określany jako Kammweg, to jest prowadzący grzbietami gór, lecz jako Hauptweg, czyli szlak główny, co niewątpliwie miało podkreślić jego wyjątkowość pośród pozostałych oznakowanych dróg.

przypadkowe fotografie z galerii Praca nad projektem »
Fotografie z galerii Praca nad projektem
Fotografie z galerii Praca nad projektem
Fotografie z galerii Praca nad projektem
Fotografie z galerii Praca nad projektem
Fotografie z galerii Praca nad projektem
Fotografie z galerii Praca nad projektem

Jednym z twórców idei szlaku prowadzącego po górskich grzbietach (Hřebenovki) był przyrodnik z Czeskiej Lipy dr Amand Paudler, który wspólnie z monachijskim artystą Augustem Frindem (który czuł się głęboko związany z tutejszym regionem) wydał książkę o wędrówce po części trasy, z Ještědu na Růžovský vrch. Szczegółowy przewodnik turystyczny po Hřebenove wydał w roku 1905 praski turysta dr Franz Hantschel (1844-1941).