Izerska magistrala turystyki pieszej

Powróćmy na chwilę do czasów, kiedy turyści chodzili po naszych górach na piechotę i rozważnie, stąpając powoli po kamienistych drogach, obserwowali urodę krajobrazu z miejsc widokowych z kutymi poręczami lub z solidnych kamiennych wież obserwacyjnych. Powróćmy do czasów, kiedy wędrowanie po Hřebenovce było szlachetną rozrywką wrażliwych i spostrzegawczych ludzi.

ostatnia aktualizacja stron ( zobrazit všechny aktuality )

Kamery internetowe

Dziesięć przykazń izerskiego turysty

POLECAMY: odwiedź fotogalerię »

Już sto lat temu obszar czeskiej części Euroregionu Nysa był uważany za raj dla turystów, do którego w celach rekreacyjnych i poznawczych przyjeżdżali nie tylko przybysze z całych północnych Czech, sąsiednich rejonów Górnych Łużyc czy Dolnego Śląska, lecz także z Pragi, Drezna lub Berlina. Właśnie tu, na samym początku XX wieku, powstał najsłynniejszy i najdłuższy szlak wiodący po grzbietach gór – Modrá Hřebenovka - spinający poszczególne grzebienie górskie. W czasach swej największej popularności łączył najbardziej na wschód wysunięte krańce Rudaw ze szczytem Praděd, prowadząc przez Labské pískovce, Góry Łużyckie i Izerskie, Karkonosze, Góry Orlickie i Jesioniki. Izerska część szlaku – obecnie nosząca nazwę Izerska magistrala dla turystyki pieszej – była jedną z pierwszych i najbardziej lubianych części tej słynnej trasy. Idea powstania magistrali nawiązuje do tych wspaniałych lat początku XX wieku, dlatego też jest ona przeznaczona wyłącznie dla turystów pieszych.